Hai allemaal ik ga nu weer een beetje proberen hier op te schrijfen zoals velen al wel weten ik ben gestopt met fietsen en ik zit nu op de middelbare school erg leuk is . Maar ondanks dat ik nu niet meer fiets betekend niet dat ik er niet veel van haud dus daarom hoop ik dat ik nu voortaan super leuke wielrenners foto's van mijn zusje ga maken en waarschijnlijk ook van mijn oom en bekende wielrenners nauw dit was het dan voor deze keer tot ziens

Na een week kamp waren we weer langzaam aan begonnen met trainen. Maar de afgelopen week werd het weer zoveel beter, dat we lekker wat meer zijn gaan trainen. We begonnen op de zondag met een lekker tochtje van 25 km, maandag weer 20 km naar de Wolberg. En op dinsdag mocht ik mee met het groepje van onze kerk, die samen een rondje gingen fietsen. Ook ome Leander ging mee, dus dat werd wel leuk. Het waren verder geen supergetrainde wielrenners, dus Mirjam kon het aardig goed volgen. Maar wat wel minder is, is dat die grote meneren geen pauze nemen onderweg, ik ga altijd na een half uurtje rustig wat drinken en even de rug strekken, dus dat werd een moeilijk tochtje. Totaal hadden we een rondje gefietst van 35 km, wat me eigenlijk wel heel goed af ging.

Donderdags nog een kleine rondje van 15 km gemaakt, wat de stand deze week al op 95 km bracht. Maar voor de zaterdag gaven ze ook heerlijk weer aan, dus we wouden die dag ook maar eens een lekker fietsdagje gaan maken. Die dag was toch al voor Mirjam en vadres, want we hadden ook in de  planning om ‘s avonds naar het profcriterium in Steenwijk te gaan kijken.

Nu kwamen we er echter vrijdagavond achter dat de volgende dag een toertocht was in Surhuisterveen waar ook Michael Boogerd en Pieter Weening aanwezig zouden zijn. En dat vond Mirjam eigenlijk ook wel erg leuk om die eens te zien daar. Snel werden er de nodige dingetjes geregeld en besloten we om daar te gaan fietsen. We konden kiezen uit een afstand van 25 km of die van 60 km. Mirjam was direct vastbesloten dat ze voor de 60 km zou gaan, want die 25 km was voor toerders.

‘s morgens in alle vroegte vertrokken richting Surhuisterveen, waar we rond 9:30 uur inschreven onder een heerlijk zonnetje. Mirjam was er helemaal klaar voor en had er reuze zin in.

Nu was het nog wachten op Pieter Weening en Michael Boogerd. Het duurde wel een aardige tijd, want ze waren iets te laat, maar dat mocht de pret niet drukken, want de beide heren namen alle tijd om wat handtekeningen te zetten en op de foto te gaan. Mirjam was zo trots als een pauw en voelde zich zelf ook zowat een prof.

Samen met Michael Boogerd

Samen met Pieter Weening

Daarna was het dan toch tijd om te vertrekken voor de tocht. Mirjam ging klaar staan achter Boogerd en Weening. Ze had er veel zin in, al zou het nog een lange dag gaan worden.

Ze ging in volle vaart achter de beide profs aan, maar ze had al snel door dat profs als ze rustig fietsen nog erg hard gaan We kwamen er zo snel we het dorp uit kwamen ook achter dat het inderdaad een zware dag zou worden. Boven in de kop van Nederland stond er een hele hoop wind. Het maakte het met de warmte wel weer lekker, want het zonnetje dat door kwam was zo niet zo warm maar met een windkracht 4 hadden we toch niet helemaal gerekend.

Maar Mirjam sloeg zich er dapper doorheen, al begon het klagen na een uurtje wel. De eerste helft was praktisch allemaal tegen de wind in, maar na een flinke pauze en flink te hebben gegeten ging het weer dapper verder. In het tweede deel was de vermoeidbaar duidelijk aanwezig, maar de wind in de rug deed het steeds gemakkelijk gaan.

En toen ze denkbeeldige sprintjes begon te rijden tegen Thomas Dekker kwam de vaart er weer serieus in. Op 5 km voor het eind vloog ze dekker ook nog eens voorbij in een zware klim (het viadukt over de snelweg) en wisten we zeker dat we het gingen halen. Het bleek zelfs bij de finish dat ze nog meer toppers was voorgebleven.

(Open zeker het krantestukje hiernaast even !!)

Het was alles bij elkaar een erg leuke tocht om te rijden, zeker met de aanwezigheid van de profs maakte het voor haar een super dag.

Na afloop zijn we snel doorgereden naar de Mac om even bij te vullen en daarna direct verder richting Steenwijk waar het profcriterium zou plaatsvinden. We waren nog net op tijd voor de dames koers die eerst werd verreden. Vlak bij de finish hadden we een mooi plaatsje bemachtigd om de hele wedstrijd te kunnen volgen. Bij de dames was er een mooie wedstrijd waar de Zebra ploeg het heft volledig in handen nam en de koers compleet controleerde.

Arenda Grimberg winnend over de meet, helemaal rechts zie je Mirjam klappend met geel jurkje.

Daarna was er nog een korte onderbreking met sponsoren op een soort brommobieltjes, waarna de reklamekaravaan het parcours over kwam. Ondertussen kwamen de eerste profs het parcours ook op gereden en Mirjam keek haar ogen uit en ging ook nog op pad voor enkele handtekeningen. Op haar handschoenen liet ze 2 toppers een krabbel zetten, zodat ze voortaan onder het fietsen extra gemotiveerd zou zijn. Wereldkampioen sprint Theo Bos kwam op de ene en Sebastiaan Langeveld op de andere.

Daarna volgde de wedstrijd, waar ze haar keel schor schreeuwde voor de Rabobankers, die toch wel voor haar de grote favorieten waren. Ze hoopte vooral dat Michael Boogerd zou winnen, maar die liet zich in de wedstrid niet zo heel veel zien. 1x was die even in een groepje vooruit, maar tot haar grote teleurstelling werd dat groepje al weer snel ingehaald.

In de laatste rondes ontbrande het dan toch helemaal, het peloton was op 3 ronden weer compleet en iedereen maakte zich op voor een mooie sprint tussen Steegmans en Bos, met daarachter Stroetinga, Traksel en de Jong als outsiders. Maar op 3 ronden voor het eind was het Boogerd die wist te ontsnappen en Mirjam werd helemaal dolenthousiast. Niemand wist meer bij Boogerd te komen die glorieus wist te winnen.

Het was een prachtige afsluiting van een lange dag, waarna bij de huldiging nog massaal werd ingezet "Boogerd bedankt, Boogerd bedankt, Boogie, boogie, Boogerd bedankt !!! " Op de terugweg zat een zeer opgetogen Mirjam nog vrolijk na te genieten van deze prachtige dag en zong nog steeds vrolijk Boogerd bedankt….

Doneer 7 DL Credits

Ik heb ook geholpen met de uitreiking van de kleurplatenwedstrijd van de ronde van Elburg. Hierbij kwam ik ook nog eens in de krant.

Omdat Papa en Mama vinden dat Mirjam super goed haar best doet met wielrennen, hebben we besloten dat het tijd werd voor een nieuwe (2e hands) fiets voor Mirjam. Eentje waar ze vast nog harder op kan racen. Omdat ze nu voorlopig nauwelijks wedstrijden rijdt tot aan het eind van de vakantie heeft ze mooi de tijd om te oefenen met de klikpedalen. Echter op haar eerste ritje laat ze al direct zien dat ze daar vast geen groot probleem mee zal hebben.

Doneer 7 DL Credits

Een weekje na Elburg hoefden we weer niet ver weg voor een wedstrijd. Hattemerbroek was deze zaterdag het decor voor de wedstrijden. Een bekend rondje, want ook in het voorjaar rijden we op deze zelfde ronde al 3 voorjaarswedstrijden, waar ook de jeugd mag starten. Met een flink stuk vals plat, wat voor de jeugd al snel op een echte klim gaat lijken, en een flink stuk tegen de wind in een erg zware opgaaf.

We waren al een uur voor de start van de wedstrijd aanwezig, zodat Mirjam nog even rustig de gelegenheid had het parcours te verkennen. Maar liefts 4 rondjes had ze dan ook al afgelegd, terwijl de wedstrijd maar over 3 rondes (6,6 km) zou gaan. Gelukig hadden we de stoelen mee en kon er nog even rustig worden gezeten.

Mirjam was erg gebrand deze dag op de start en wou zeker in het begin zo ver mogeljik van voren proberen te komen. We hadden ook afgesproken dat ze zo hard als ze kon mocht vertrekken en dan zouden we wel zien waar het schip zou stranden.

De start ging ook erg goed en ze belande in de eerste groep. Ze had nog niet vaak zo’n goede start gehad, dus ze lag direct heel goed in de wedstrijd en hoefde dit keer niet eerst een heleboel renners in te halen.

In de eerste ronde bleef ze ook heel goed bij de eerste groep, waar al wel snel de 2 nederlandse kampioenen Wim en Fleur uit weg reden. Als in een koppeltijdrit reden ze snel weg van de zes achtervolgers, waar in de 2e ronde 2 groepjes van 3 renners ontstonden. Mirjam zat nog steeds in de 2e groep, waar ze ook Maaike Brandwacht tegen kwam.

Achter hen probeerde uit volle macht Manon nog weer terug te komen. In de laatste ronde moest Mirjam dan toch de snelle start bekopen en storte ze behoorlijk in. Ze moest de anderen laten gaan en werd op het laatste rechte eind naar de finish nog ingehaald door Manon, die zo net de beker voor de 8e plek wist binnen te halen. Het was jammer dat ze net werd ingehaald, maar tekende ook zeker de vechtlust van Manon, die bleef strijden tot het eind om nog een plek te verbeteren. Mirjam zat er volledig doorheen en had het uiterste gegeven, maar gelukkig ging het na een kwartiertje wel beter.

Uitslag Wedstrijd Hattemerbroek 30 juni 2007

We hadden namelijk nog een andere taak te vervullen, want Mirjam moest de vlag hanteren om de bocht te beveiligen.

Erik vond dat er ook nog te veel grind lag, dus ging in de bocht nog maar flink vegen. We bleven ook alle wedstrijden afkijken en Mirjam moedigde vooral luidkeels Anne-Fleur de Leeuw aan bij de nieuweling-meisjes. Deze dame was vorig jaar de rondemiss in Elburg en reed nu mee in de eerste groep, waar ze een 10e plek wist binnen te halen.

Na een lange dag was het nog even bijtanken bij de MaC en onderweg via de snelweg terug om nog even een heleboel mafkezen op motoren te bewonderen.

Zaterdag 23 juni was het dan zover, de ronde van Elburg. Al dagenlang ging het nergens anders meer over in huize Schreurs.

Net een week voor de ronde van Elburg werd Mirjam getroffen door een oorontsteking, met een verkoudheid er aan vastgeplakt. Hierdoor gingen de laatste wedstrijdjes voor de ronde van Elburg niet echt geweldig. Wel voelde zei zich langzaam aan weer beter worden, dus met volle moed werd er dan ook richting parcours gefietst. (heerlijk een wedstrijd waar je op de fiets heen kan ) Het beloofde een lange dag te worden, want er waren deze dag meer taken voor Mirjam weggelegd dan alleen fietsen. Wanneer ze namelijk klaar zou zijn, moest zei zich omkleden om de verdere dag rondemiss te zijn.

Alles werd klaar gemaakt om te kunnen starten, maar we moesten nog even wat langer wachten tot het parcours volledig vrij zou zijn. Iemand had zijn auto nog op de weg staan en lag nog heerlijk te slapen. Maar na flink bellen en kloppen kwam er toch wat beweging, waardoor de auto verplaatst kon worden. Ondertussen hing er bij de starters een ontspannen sfeertje en mocht iedereen oprijden naar de streep. De opgave voor vandaag was 5 rondes, wat inhield 6 km. wedstrijd.

Bij de start ging het echter voor Mirjam niet echt goed. Ze had andere schoenen aan die ze maar niet in de toeclips kon krijgen. Hierdoor ging ze direct als xe9xe9n van de laatsten weg en kon ze weer ouderwets aan haar inhaalrace beginnen.

Bij de eerste doorkomst was ze direct al opgeschoven naar de 6e plek, maar het gat naar de rest was al erg groot. In het verdere verloop kon ze dan ook niet meer dichter bij de renners voor komen en zo wist ze de 6e plek te behalen. Dit wist ze echter zelf nog niet en toen ze hoorde dat ze de 6e plek had en hierdoor de eerste podiumplek had van dit jaar sprong ze een gat in de lucht.

Met veel plezier stond ze op het podium naast Manon die voor haar 5e was geworden. Ze kreeg van Naomi de beker in handen waar ze apetrots op was.

Op zaterdag 2 Juni heeft Mirjam meegedaan aan de ronde van Enter. Na in de loop van de week een paar keer lekker getraind te hebben had ze er ook weer goed zin in. Papa had maar nieuwe banden op de wielen gemonteerd, zodat de lekke band van Oldenzaal niet weer herhaald zou worden. Het was deze dag heerlijk weer wat een lekker dagje fietsen zeker bevorderde.

Mirjam had er ook weer lekker veel zin in en fietste al gelijk 2 rondjes warm op het parcours van 1700 meter. In de ronde zat ook een kort steil klimmetje en verder waren het erg veel lange rechte stukken, dus dat moest Mirjam zeker liggen.

Met 15 renners/sters kwamen ze aan de start, maar helaas ging het bij de eerste start een beetje mis. Enkelen haakten met de sturen in elkaar en kwamen ten val, zodat alles op nieuw koon beginnen. Gelukkig wist Mirjam het allemaal makkelijk te ontwijken, maar wel zagen we direct een zeer gespannen koppie.

Gelukkig ging het bij de 2e start wel helemaal goed en de complete groep stoof achter de voorrijwagen naar de eerste bocht. Mirjam was zichtbaar nog steeds erg gespannen en was dan ook voorzichtig gestart.

Maar op het rechte eind begon ze direct aan haar inhaalrace waardoor ze in de eerste doorkomst zeer verrassend op de 5e plek doorkwam. We konden onze ogen haast niet geloven hoe ze vandaag in de rondte reed. Natuurlijk in de training had ik wel gemerkt dat het vooruit ging, maar nu in de wedstrijd liet ze het ook zien. Ook de bochten gingen al een stuk beter.

In de laatste ronde ging het kaarsje toch een beetje uit, zodat ze geen aansluiting kon blijven houden met de renners net voor haar en nog door 1 renner voorbij gereden werd. Maar met de 6e plek waren we allemaal heel erg tevreden. Haar beste resultaat ooit, dus we waren allemaal heel erg trots op haar dat ze zo’n geweldig goede prestatie had geleverd. Het had ook de nodige inspanningen gekost en het duurde dan ook even voor ze helemaal weer bij was, maar even later liep ze weer lekker de andere renners aan te moedigen.

02 juni Jeugdronde van Enter Categorie I

1. Carlo Stummel WRV De Peddelaars
2. Mitchel Steenhof WV Drachten
3. Merijn Schrxf6der WV Stormvogels
4. Noxebl Kok AWV De Zwaluwen
5. Demi Stadman WSV Emmen
6. Mirjam Schreurs KWC
7. Marli v.d. Vegt OWC
8. Phaedra Krol AR & TV De Adelaar
9. Manon Bakker KWC
10. Marit Cent AWV De Zwaluwen
11. Meike Uiterwijkwinkel WRV De Peddelaars
12. Erik Arentsen AR & TV De Adelaar
13. Tessa Niekolaas WV De Hanzerenners
14. Aniek Derksen JvR De Batauwers
15. Carmella Ranalli AR & TV De Adelaar

Na afloop nog de hele dag familiebezoekjes gedaan, zodat het weer een drukke dag was zo. Aan het eind zijn we bij opa en oma geweest waar de meiden ook bij hun nieuwe hond Borke hebben gekeken. Een prachthond, waar de dames erg veel schik mee hadden.

Onderstaande link zal voortaan regelmatig bij de berichten onderaan staan. Als u daar op zou willen klikken, dan verdienen wij weer een klein centje bij :)

Doneer 7 DL Credits

(na klikken de code invullen en een site kiezen thats all Thnx)

Zaterdag 26 mei reden we met het hele stel al vroeg richting Oldenzaal. Thuis was het weer nog lekker, maar net over de knobbel begon het te stortregenen, zodat Mirjam de moed ietwat in de schoenen zakte. Maar gelukkig konden we Mirjam vertellen dat we de buienradar hadden bezocht en het in Oldenzaal straks heerlijk weer zou wezen.

Na een flink ritje kwamen we mooi op tijd aan in Oldenzaal, waar het inderdaad lekker weer was. De straten lagen er echter nog wel nat bij, omdat de weg bijna volledig in het bos lag. Het was een erg mooie ronde over recreatiepark het Hulsbeek. De ronde was 2,3 kilometer lang met een klein licht klimmetje er in. Zeker voor de kleineren een flink obstakel. Na enkele ronden te hebben warm gefietst kwam Mirjam tot de conclusie dat zei iig de klim niet moeilijk vond en gewoon op de grote versnelling wou rijden de hele wedstrijd.

Aangezien Mirjam best veel van haar vader heeft meegekregen hielpen verdere adviezen over wellicht een tandje lager schakelen op de klim niet echt. Maar volgens haar eigen zeggen had ze supervorm, dus dat zou wel goed komen.

Aan het vertrek 14 renners voor 2 rondes. Mirjam heeft een redelijk goede start en probeert dan ook al snel diverse enners in te halen. Ze probeert zich direct goed in de groep te mengen wat haar ook redelijk goed lukt.

Bij de eerste doorkomst lijkt het echter of het op de een of andere manier erg zwaar gaat. Later zien we op een foto dat al na een paar honderd meter de band aan het zacht worden was.

Hier de 2e klim, waar Mirjam het toch flink zwaar krijgt met de leeglopende band.

Ondanks alles blijft Mirjam dapper doorfietsen en probeert alles om zo goed mogelijk door te gaan. In de laatste ronde wordt ze nog door diverse renners ingehaal waardoor ze op een 11e plek in de uitslag terecht zal komen.

Wanneer ze eindelijk de streep passeert barst ze in huilen uit. Het wou totaal niet gaf ze aan, de fiets reed zo zwaar, haar benen wouden gewoon niet, ze snapte er helemaal niks van. Ze had alles geprobeerd, maar het wou vandaag gewoon niet harder…..We wezen haar maar snel op haar achterband die volledig leeg stond. Dit deed de oorzaak duidelijk maken, maar de tranen nog harder stromen. Ze was er dan ook erg boos over dat die stomme band leeg was gelopen terwijl ze zo haar best had gedaan. Wij werden echter alleen maar nog trotser op haar dat ze met die lekke band toch was doorgereden en goed overeind was gebleven.

Via www.sportfoto.nl kregen we nog deze foto’s dat ze over de streep kwam met de lekke band.

Doneer 7 DL Credits

Woensdag middag was het dan zover, Opa was gearriveerd om ons weg te brengen naar Emmen. Het kippenhok ging mee en hopelijk dat er een beetje goed weer zat aan te komen, maar de vooruitzichten waren wat minder. Lekker een hoop dikke truien in gepakt en wat soepjes en een kant en klaar maaltijd. (was tenminste eten voor de eerste dag geregeld)

Ik en Mirjam hadden er in ieder geval een hoop zin in, vooral in de wedstrijdjes, want de laatste trainingen waren erg goed gegaan en we merkten een flinke stap voorwaarts de laatste dagen.

Na een flinke file in Zwolle kwamen we aan het eind van de middag aan in Emmen waar we een leuk plekje vonden bij de andere KWC-ers, die er ook een grote tent bij hadden staan waar je x92s avonds nog lekker kon zitten. (er stond zelfs een kacheltje bij, dus we konden het lang volhouden.) Mirjam vond al vlug haar weg over de camping, terwijl de caravan verder in orde werd gemaakt.

Deze avond moest Mirjam toch wel redelijk op tijd naar bed voor de komende wedstrijden, maar erg goed lukte dat niet in de caravan. Na uiteindelijk toch el een redelijk goede nacht was het x92s morgens al weer op tijd eruit. Ondertussen arriveerde ook Manon, die al erg vroeg vertrokken waren. Om 10 uur werd er begonnen met een tijdrit over 1,6 km. over het parcours. Nadat we lekker wat hadden warm gefietst konden ze klaar gaan staan voor de start. Mirjam startte direct achter Manon en na haar moest Fleur Nagengast starten. Fleur had alle wedstrijden dit jaar met grote voorsprong gewonnen en Mirjam was dan ook bang om ingehaald te gaan worden. Ze zou er nog een extra schepje bovenop gaan doen. JJ

We hadden de laatste week flink geoefend met het starten voor de tijdrit, dus nu durfde ze zich vast te laten houden. Het vertrek ging dan ook goed en ze had redelijk goed tempo er in. De 2^e en laatste bult (in het parcours in Emmen zitten voor de kids 2 flinke bulten die de kleintjes gemeen kunnen opbreken) viel ze wel iets wat stil, maar ze herstelde nog goed. Het resulteerde in een 11^e plek en een goede motivatie voor de wedstrijd die in de middag zou volgen.

Warm fietsen hoefden we haar niet meer toe aan te zetten, want ieder moment dat de baan vrij was wou ze samen met Manon de baan op. Voor de start van de wedstrijd was er eerst nog de ploegenpresentatie. Alle deelnemende clubs kwamen een voor een over de streep onder luide aanmoedigingen van al het aanwezige publiek.

Na de presentatie konden de renners zich opstellen voor hun wedstrijd over 3 ronden. Mirjam was als gewoonlijk als een van de laatste weg, maar op de eerste bult kon ze direct de eerste renners voorbij rijden. Daarna begon de achtervolging en ze haalde zo in een erg goede wedstrijd uiteindelijk de 9^e plek van de 16 deelnemers. Hier was ze dan ook uitermate tevreden over. Het was de eerste gewone wedstrijd waar ze echt liet zien hoe ze kan fietsen en dat resulteerde meteen in dit mooie resultaat. Vol goede moed had ze ook al ontzettend zin in de wedstrijd die de komende dag op het programma stond, de klassieker !!!

x92s avonds was er voor de pappas en mamax92s een wedstrijd over 10 rondes op het parcours. Ikke (Erik), deed er samen met de andere vaders van de KWC ook aan mee. In het begin konden we nog aardig mee komen, maar in de finale werd het wel steeds zwaarder. Een splijtende demarrage door het gras leverde ene Erik Dekker uiteindelijk de overwinning op. Het scheen dat deze vader in het verleden wel eens vaker op de fiets heeft gezeten, wat ook wel moest om deze zware wedstrijd te winnen. In de laatste ronde kwam ik nog in het wiel van de vader van Demi terecht en die moest ik dan ook nog wel even in de sprint kloppen. We zullen ergens rond de 15^e 20^e plek zijn gefinisht. Dat al die vaders altijd zo fanatiek langs de kant staan ging je in de wedstrijd ook goed snappen. Het was een flink geduw en getrek en onderweg zelfs nog een flinke valpartij. Gelukkig doen de kids het vaak wat voorzichtiger met elkaar.

De volgende dag stond dan de klassieker op het programma. Eerst op de fiets naar de start, vier kilometer verderop. De hele karavaan met voorij autox92s,  jury en materiaalwagens stelden zich op en er was zelfs een bezemwagen met grote bezems bovenop het dak. Er werd geneutraliseerd gestart achter de jury wagen die dan even later de wedstrijd vrij gaf.

Halverwege de koers lag Mirjam nog uitstekend in een groepje van 5 op de 3^e plek in de wedstrijd. Ze had een superdag, maar na het oprijden van het aankomst parcours moest er nog 1 keer de bult worden opgereden waar ze de rest moest laten gaan. 1 jongen wist haar daarna nog in te halen waar ze  in de sprint niet meer langs kon komen.Het resulteerde in een 8^e plek en een zeer tevreden Mirjam, die liep te glunderen van oor tot oor. Als beloning mocht ze een mooie bandana kopen van Jeugdwielrennen.nl

De rest van de dag pakte ze spontaan nog enkele keren de fiets om enkele rondjes te rijden, zo gemotiveerd was ze. Die avond werd er samen met alle Kampers heerlijk gebarbecued waar Mirjam liet zien dat ze BBQ-en echt heerlijk vind. Vervolgens nog naar de disco die in de kantine werd gehouden. Samen met Bianca heeft ze daar nog een flinke tijd doorgedanst tot ze uiteindelijk ietwat laat toch maar hun bedden op moesten zoeken.

Zaterdag was het dan alweer de laatste dag, met als eerste weer een tijdrit, maar dan nu in de tegengestelde richting. Mirjam hoefde pas om 11 uur te starten dus na de late avond was er iets de mogelijkheid om uit te slapen. Na wat warm rijden kon ze weer een 11^e plek er uit persen welke qua tijd wat langzamer was dan de vorige, maar de ronde was wel wat zwaarder met de wind. Niet helemaal tevreden ging ze dan ook maar flink rustig aan doen tot de afsluitende wedstrijd x91s middags.

In de afsluitende wedstrijd was het weer een flinke achtervolgingsrace. Diverse renners kon ze achterhalen, maar een groepje voor kon ze niet meer bijkomen. Met de 10^e plek was ze dan ook eigenlijk best tevreden en het leverde uiteindelijk een 9^e plek op in het eindklassement. Al met al waren we dan ook zeer tevreden over dit weekend wat vooral erg gezellig was en waar Mirjam weer met veel plezier op de fiets zat.

Mirjam volledig leeg de laatste dag over de streep…

Meer foto’s klik hier